8 Ocak 2018 Pazartesi

Bencil insanlardan uzak durun.

Gençlere tek tavsiyem bu. Hayatta her şey insanlar için. Aldanabilir insan, yanılabilir, hata yapabilir. Bazı deneyimler sadece insana değer katan tecrübelerdir. İşini değiştirebilirsin, evini, saçının rengini, yaşam tarzını. Olmadı ne yapalım hadi başka şeyler deneyelim demek mümkün. Ancak evliliğe gelince işler değişiyor.
Başlangıçta her şey çok iyi. Güzel konuşuyor. Güven veriyor. Belki ayaklarını yerden kesiyor. Kocaman bir sevgisi var, yere göğe sığdıramıyor. Sonra bir bakmışsın o sevgi balon gibi sönmüş. Eleştiriler, hakaretler, aşağılamalar, değiştirmeye çalışmalar, güç oyunları başlamış. Sen de kendini kandırıyorsun. O nasıl kendini haklı çıkartmaya çalışıyorsa sen de onu haklı çıkartmaya çalışıyorsun. Ama çok stresli. Ama çok üzülüyor. Ama ben de hata yaptım. O sadece benden biraz daha bencil olabilir!!! Daha ne olabilir ki. Fark ettiğin anda o bencilliği, bırak gitsin. Çünkü evlendiğin zaman o bencillik senin hayatını kaplayacak. Yıllar geçtikçe ona benzeyeceksin. Baksana, gerçekten onun gibi olmak istiyor musun? Sadece onunla değil ailesiyle de evleneceksin. Bir bakmışsın bencillik üçe katlanmış, üstüne üstüne geliyor. Bitmedi, bir de o insanla çocuk yetiştirmeye çalışacaksın. Olmaz kardeşim, yürümez. Bir kere sen de evliya değilsin neticede. Her huyunu çekemezsin. Kredisi tükenince daha çekilmez olacak. Bitmedi, bir de boşanacaksın. Ağzımın payını aldım diyeceksin ama nafile. Çocukların var artık, bir ömür onu hayatından çıkaramayacaksın. Sadece görmek zorunda kalsan iyi, bir de onunla savaşmak zorunda kalacaksın. Ne sanıyordun? Dostça ayrılabileceğini mi? Olmaz kardeşim olmaz. Senin içinde bir iyi niyet kırıntısı dahi kalmayacak o zaman. Bırakmayacak ki kalsın.
Evlenirken ailesiyle de evleniyorsun, boşanırken bir tek ondan boşanıyorsun. Boşanmanın ceremesini de bir tek sen çekiyorsun. Kim ne derse desin, ne yaparsa yapsın. Sen verdin yıllarını, senin evliliğin biten, senin kalbin kanayan. İşte o noktada yapayalnızsın. Kabullen. Kimse sen değil, kimse boşanan değil. Kimse de cesaret edemez zaten senin yaptıklarına.
Hayata yeniden başlıyorsun, hem de eksiden. Hem de eksilerek. Ne nafakasında gözün var ne tazminatında. Ama çocukların var ya işte, artık eskisi gibi olamazsın. Maldan mülkten paradan geçmek bir kalemlik iş senin için, ama çocuklardan vazgeçmezsin. Annelik var ya işte, o yüzden sen sen değilsin artık. Hakkın olanın da peşine düşmezsin onlar olmasa, ama var işte onlar. Koca bir eksiden ibaret hayatındaki bir çift artı. Velayet davası boğazında düğüm oluyor. Ne yutabiliyor, ne kusabiliyorsun.
Velhasıl, annelik zor iş, anlatılmaz yaşanır.
Boşanmak zor iş.
Her şeyi olduramazsın, anlamak kabullenmek zor iş.

Zora talip olma, çünkü kaldırmak zor iş.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder